| تبليغات | X |
آدرس وبلاگ عوض شد:
+ نوشته شده در دوشنبه دهم دی 1386ساعت 13:34 توسط |
مرا به ديدن جسماني تو هيچ نيازي نيست چنان پرم از تو چنان پر که بيشتر شبيه شوخي زيبيي هستم و عصر باز خانواده بينيي به خواستگاري ام آمد و خواستگار ، جوان و شق و رق ، و گل به دست ، که من گفتم شما که ريش مرا ديده يد و مادرم گل ها را گرفت ، گذاشت در گلدان و گفت چرا با جوان عاشق شوخي ؟ و چادرش را به روي شانه اش انداخت و شربت و شيريني گرفت ، و لبخند زد چنان پرم از تو که ديگر و خواستگار بي مقدمه فرياد زد ، قلم و کارت بلانش و مهر ! و گريه کرد دلم سوخت چون که عاشق بود و مادرم گفت ، مسئله پيچيده است ، جهيزش حاضر نيست برادر بزرگترش رفته هند که طوطي و ، بودا بياورد و خواستگار نامه ي از کنسول فرانسه به من داد که در اصفهان سفر مي کرد و عينک و ، کلاه خود به سر داشت و خواهر کوچکترم که از لي پرده مي خنديد ، چه ناز بود ! هنوز سيم به دندان داشت و صورت پدر خواستگار در يينه ، انعکاس عينک و ابرو بود و چشم هيش را به صورت من بيچاره دوخته بود و هيز بود ومن بلند شدم ، اريب توي ينه رفتم و از هزار بندر و درياچه عبور کردم و بادبان هي کشتي ها را به نام تو افراشتم و رفتم از دکلي بالا ، نشستم آن سر و بوي دريا مي آمد و عطر ني نهنگان عاشق را نسيم مي آورد و خواستگار که شکل بحر خزر بود پيش آمد ، تمام ساحل و جنگل را به دست داشت و گريه کرد و فرياد زد شبيه من پرم من از تو چنان پر که ديگرم به ديدن جسماني تو هيچ نيازي نيست و رفت و مادرم که چشم نامحرم را دور ديد ، چادرش را برداشت و روي عرشه ي کشتي به رقص در آمد بقيه برگشتند شعر از: دکتر براهنی
+ نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 16:18 توسط |
تراش خورده ایم به شمایل انسانی که همیشه هم رنگ جماعت بوده است و بس خراش خورده ایم شبیه دیوار زندانی که تمام کودکی ها را برده بود و است مجبوریم عادت کنیم رعایت کنیم آنچه را که پدرانمان و مادرانمان □ اینروز ها می توان تقدیر را در فنجانی رصد کرد می شود با اسکناس مچاله ای آینده را خرید وتقدس عشق را با چند تا تمام سکه خواهیم مرد اگر بدانیم تقدیر و تقدس مزخرفات یک مغز معیوب بوده است وما - بزرگ مخلوقات- عجب ساده لوحیم...! شهروز (ش .فرجام)
۱۰ آذر ماه ۱۳۸۶ مشهد
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 13:43 توسط |
کسی به من بگوید،موعود بانوی من کجاست؟ موعود بانو این چند وقت کوچه ها تو را دزدیده اند و گمی درفسنگ و فاصله بی تو شقایق لاشه هایی حقیر و اهلی است ستاره از من باج غم میگیرد می شمارم شان هر شب و چه طولانی اند... □ بازوانم تهی از گیسوانت شده مواج تیره گون سایه ی آمدنت خیال مکرر است حباب های عطرآلود بوسگان تو را می خواهم تا با هر زل نگاه تو غرق در شرق شوم تا دوباره تکرار دست هامان ورقص هامان در میان نبض هامان... در شب معراج من تو شاه بانو ی (شهریار) عرش می شوی اگر چه تاجگذاری ات از من بر نیاید خداشاید اما نه خدا هم نشاید...
۲۵ آبان ماه ۱۳۸۶
مشهد -
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم آذر 1386ساعت 11:31 توسط |
تنها شعر از : رضا براهینی
طبلي که کاملا خالي باشد
و پوستش خشکيده باشد
و نا بينا هم باشد
فرياد دارد
شش از هوا خالي کن تا فرياد باشي
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 15:31 توسط |
ازدر ها
منفورترین راهرو بازشد. نگاه فلسفی اش را به کفشهای منتظرم دوخت تا زین پس مرثیه ای تلخ آغازشود.... □ فرداصبح خدا گریه می کند برای رقیب حود و من برای خدای خود شهروز (ش .فرجام) |آبان ماه ۱۳۸۶ - مشهد
+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 10:29 توسط |
شاید هنوز جدول های زیادی حل نشده مانده اند
شاید رهگذر ها معمولی نمانده باشند ولی خدا هنوز همان است طبق معمول مقیاس راه کفش های خسته است رد پا هایی موازی که همیشه فرد اند □ حوادث زندگی تو و من از افسانه های تلخ یونانی الهام می پذیرد این تراژدی کثافت تا تمام تن ما را تصاحب نکند ول کن نیست این نه معماست نه یک جدول حل نشده این یک حقیقت بدمزه است شهروز (ش .فرجام) مشهد - جایی در میان برف ها ۹آذر ماه ۱۳۸۶
+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 10:21 توسط |
و در فاصله ای به قطر یک شیشه کسی فیلم را به عقب برگرداند فقط یه کم مانده بود به اندازه ی قطر یک شیشه شیشه ای که ازهر دو طرف رفلکس بود... □ همه ی عکس های عاشقانه روزی تک نفره می شوند ما مجبور شدیم از هم ما قیچی شدیم از هم خدا هم به حرف های آخر ما ، با خیال راحت گوش کرد وهیچ فرشته ای دم دستش نبود بفرستد که حتی دستمال کاغذی تعارف کند... چشمات به آب معدنی گفتن زکی و لب هام ،به خدا
دو دست از بینهایت به هم نزدیک شدند
من
کاناپه ی خالی
تو
وتاکسی
هه، به همین سادگی!...
شهروز (ش .فرجام)
۸ آذر ماه ۱۳۸۶ - مشهد
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 11:0 توسط |
بی تو باید شهر را تنها گذاشت
باید به تقویم تفأل زد بی تونباید بود بی تو نباید بود،جزدرانتظارت! شهروز (ش .فرجام) - آبان 86 / مشهد
+ نوشته شده در شنبه سوم آذر 1386ساعت 14:7 توسط |
